Mentale belasting: de onzichtbare last die ons uitput

Laten we eerlijk zijn: wanneer was de laatste keer dat je je echt hebt teruggetrokken? Niet even je telefoon wegleggen, niet even snel een bad nemen - maar echt loslaten? Voor veel vrouwen is dit geen retorische vraag. Het is er een die hen lang en hard laat nadenken. Of helemaal geen antwoord vinden.

Maar dat is precies het punt. Want wat velen afdoen als een persoonlijke zwakte - deze constante uitputting, het gevoel nooit echt klaar te zijn, nooit echt aan te komen - heeft een naam. En een reden.

Wat mentale belasting echt betekent

Mentale belasting is niet alleen stress. Het is het onzichtbare werk dat nooit ophoudt in je hoofd. Het plannen, het organiseren, het vooruitdenken. Wie moet er morgen naar school? Wat ontbreekt er in de koelkast? Heeft iemand de afspraak bij de dokter afgezegd? Wanneer moet het formulier verstuurd worden?

Deze gedachten spelen zich af op de achtergrond, naast het werk, naast het gezin, naast al het andere. En ze spelen zich vooral af in de hoofden van vrouwen. Niet omdat vrouwen dat zo willen. Maar omdat het zo is ingebakken. Sociaal, structureel en vaak volledig onbewust.

Het lastige eraan is: Je kunt het van buitenaf niet zien. En omdat je het niet kunt zien, wordt het niet erkend. Noch door anderen, noch door onszelf.

De manier van werken die ons opeet

Werk, gezin, huishoudelijke taken, sociale verplichtingen - en ergens daartussenin zou er "ik-tijd" moeten zijn. Klinkt leuk in theorie. In de praktijk gaan veel vrouwen gewoon door. Omdat er geen andere optie lijkt te zijn. Omdat iemand alles gedaan moet krijgen. Omdat je niet wilt klagen. Maar aan deze manier van functioneren hangt een prijskaartje. Uiteindelijk laat het lichaam van zich horen. Met slaapproblemen, prikkelbaarheid, het gevoel achter glas te leven. Met uitputting die geen vakantie van zich af kan schudden.

En dan is er nog de sociale media. Die eindeloze stroom vrouwen die alles lijken te hebben - de perfecte baan, de perfecte kinderen, het perfecte lichaam, het perfecte leven. De druk om onszelf te vergelijken is echt. En het beïnvloedt ons, ook al weten we dat het allemaal maar een momentopname is.

Waarschuwingssignalen die we te vaak negeren

Wanneer wordt het kritiek? Wanneer is het meer dan gewoon een stressvolle dagelijkse routine? Een paar tekenen die serieus genomen moeten worden:

• Je krijgt genoeg slaap, maar voelt je nog steeds voortdurend uitgeput

• Je kijkt nauwelijks uit naar dingen die je vroeger plezier brachten

• Je functioneert, maar je leeft niet echt

• Kleinigkeiten brengen je in de problemen of in woede

Je voelt je onzichtbaar, zelfs voor jezelf

Dit zijn geen tekenen van zwakte. Het zijn tekenen dat je systeem momenteel meer onder druk staat dan het aankan.

Waarom vrouwen zo vaak worden getroffen

Depressie komt bij vrouwen twee keer zo vaak voor als bij mannen. Dit is geen kleinigheid, maar een structureel probleem. Hormonen spelen een rol, ja. Maar dat geldt ook voor de maatschappelijke verwachtingen om altijd te functioneren, altijd beschikbaar te zijn, er altijd voor anderen te zijn - en de eigen behoeften op een laag pitje te zetten.

Daar komt nog bij: Hoewel vrouwen vaker over hun gevoelens praten dan mannen, doen ze dat zelden op een manier die echt om hulp vraagt. Ze houden het liever wat langer vol. Ze zijn liever geen last.

Hulp zoeken is geen zwakte

Dit is misschien wel de belangrijkste zin in dit artikel: Om hulp vragen is geen zwakte. Het is het dapperste wat je kunt doen. En toch vinden zovelen het zo moeilijk. Omdat we geleerd hebben er alleen mee om te gaan. Omdat we bang zijn niet serieus genomen te worden. Omdat therapieplekken schaars zijn en de weg ernaartoe moeizaam.

Maar er zijn manieren. Zelfs kleine. Zelfs vandaag.

Wat je vandaag kunt doen

Je hoeft niet te wachten tot je een therapieplek hebt om beter voor jezelf te gaan zorgen. Kleine stapjes tellen:

• Laat perfectionisme los. Goed genoeg is vaak echt goed genoeg. Niet alles hoeft perfect te zijn, en jij al helemaal niet.

• Oefen zelfcompassie. Hoe zou jij praten met een goede vriend die doormaakt wat jij doormaakt? Probeer ook zo tegen jezelf te zijn.

• Stel grenzen. Je hoeft niet alles zelf te doen. Sommige dingen kun je delegeren. Sommige dingen kunnen gewoon wachten.

• Neem echte pauzes. Niet als beloning, maar als basisbehoefte. Tijd voor jezelf is geen luxe, maar noodzakelijk om er überhaupt voor anderen te kunnen zijn.

En als je je realiseert dat dit alleen niet meer genoeg is: Zoek hulp. Van je huisarts, via therapie.de, of via de telefonische hulpdienst (gratis, anoniem, 24/7: 0800 111 0 111). Je hoeft deze last niet alleen te dragen.

Net zoveel van jezelf houden als van je eigen kinderen

Een van de krachtigste gedachten die in deze context steeds weer naar voren komt: We zouden onze kinderen nooit behandelen zoals we onszelf soms behandelen. We zouden ze vertellen dat ze goed genoeg zijn. Dat ze een pauze verdienen. Dat er van ze gehouden wordt, gewoon omdat, zonder dat ze zich hoeven te bewijzen.

Wat als we zouden proberen hetzelfde voor onszelf te doen?

Wil je meer? Laat je leven stralen!

Als dit onderwerp je aanspreekt, kijk dan eens naar "deze aflevering" van Glow Up Your Life. Daarin praat Katja Burkardt open en zonder opsmuk met Philipp Ruland-psychotherapeut en trauma-expert over mentale belasting, waarschuwingssignalen, zelfcompassie en de moed om hulp te zoeken. Een eerlijk gesprek dat veel vrouwen precies treft waar ze nu zijn.

Wie is Philipp Ruland? Philipp Ruland is psychotherapeut, trauma-expert en iemand die weet waar hij het over heeft. Hij heeft zelf een moeilijke jeugd gehad en heeft er een bron van kracht van gemaakt die hij nu gebruikt in zijn werk met mensen. Hij spreekt duidelijk, zonder jargon en met een oprecht begrip van wat het betekent om kwetsbaar te zijn en toch door te gaan. Dat is precies wat hem de juiste persoon maakt voor dit gesprek.

Deze aflevering is beschikbaar op alle grote podcastplatforms:

Pocketcasts

Spotify

Apple podcasts

Castbox

Podbean

Castro